Nationaal Onderwijsakkoord 2013

Onderwijskoepels, vakbonden en overheid hebben een nationaal onderwijsakkoord getekend. Met het akkoord wordt aantrekkelijkheid van het beroep van docent vergroot, de positie van leraren versterkt en de werkdruk van onderwijspersoneel verlaagd. Met het akkoord gaat gepaard met een investering van 689 miljoen euro. Klik hier voor het principe-akkoord.

Mijn eerste reactie op het principe-akkoord: elke PvdA-minister van Onderwijs zijn eigen actieplan Leerkracht. Na Plasterk is het nu de beurt aan Bussemaker. Onder de enigszins verhullende benaming van “Nationaal Onderwijsakkoord” zal er de komende jaren flink geïnvesteerd worden in professionalisering van de onderwijsgevenden en in de modernisering van de arbeidsvoorwaarden. Dat is op zich goed nieuws, want het zijn uiteindelijk de onderwijsgevenden die het moeten doen. Waar ik wel benieuwd naar ben wat er nu zo allemaal terecht is gekomen van het actieplan van Plasterk. Heeft dat een positief effect gehad op de professionalisering en de intrinsieke motivatie van de onderwijsgevenden? Ook nu lees ik weer zinnen over een lerarenregister. Toen was het vrijwillig, nu wordt het wettelijk verankerd. Ook nu weer aandacht voor de werkdruk en de administratieve verplichtingen, die minder moeten worden.

In het Actieplan destijds was er ook de maatregel opgenomen om de Bapo te vervangen door leeftijdsbewust personeelsbeleid. Dit is destijds in de nadere uitwerking gesneuveld. Dat was jammer, want het is op de keper beschouwd een betaald verlof regeling voor werknemers vanaf 52 jaar (!) in het onderwijs , die niet meer bij deze tijd past en bovendien zwaar drukt op de begrotingen van scholen. Nu staat de modernisering van de arbeidsvoorwaarden als onderwerp genoemd. Ik hoop dat daarmee bedoeld wordt dat de Bapo eindelijk aangepakt wordt. Het principe-akkoord is nog niet openbaar. Dat gebeurt op Prinsjesdag. Dan weten we meer en detail wat de voornemens zijn. Want dat zijn het. Het is enigszins verontrustend dat de grootste onderwijsvakbond het nationaal akkoord niet heeft mee ondertekend en dan is het maar de vraag wat er uiteindelijk overeind blijft van de plannen. Wordt er echt een vernieuwingsslag gemaakt, of blijft het beperkt tot alleen ‘meer geld voor leraren’. Het effect daarvan, hoewel zo’n maatregel reëel kan zijn, is altijd beperkt.
Het definitieve akkoord is inmiddels door de meeste partijen in de Stichting van het Onderwijs getekend en dan blijkt dat er nog veel uitgewerkt moet worden, onder andere via de CAO. Daar heeft de AOB, die ook nu weer niet mee tekende, toch een dikke vinger in de pap.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *